سلام دوستان
از نظراتتون متشکرم .
امروز به درخواست یکی از دوستان مقایسه ی بین سه اس یو وی مطرح بازار رو که در محدوده ی قیمت ۶۰-۷۰ ملیونی قرار دارند رو میگذارم . البته به دلیل این که " کیا سورنتو " به تازگی وارد بازار شده و ویژگی های فنی اش هنوز نمایان نشده از شرکت در این مقایسه معاف شده .
هیوندای سانتافه و میتسوبیشی پاجرو که در این آزمایش شرکت کردند هر دو ۶ سیلندر هستند ولی تویوتا پرادو برای این که از لحاظ قیمت با سانتافه قابل رقابت باشه مدل ۴ سیلندرش انتخاب شده . در ضمن با توجه به نزديكي تجهيزات در هر سه خودرو و مجهز بودن هر سه خودرو به تكنولوژي هاي روز از قرار دادن اين بخش در مقايسه خودداري كردم .
به هر حال این مقایسه خالی از اشکال نیست و من منتظر نظرات و پیشنهادات شما دوستان عزیز هستم .
Mitsubishi pajero Vs Toyota Prado Vs Hyundai santa fe
طراحي خارجي :

هيونداي سانتافه

ميتسوبيشي پاجرو

تويوتا پرادو
طراحي خارجي يك خودرو يكي از مهم ترين عواملي است كه ميتواند منجر به پيروزي يا شكست يك خودرو در بازار شود . اغلب افراد به دنبال خودرويي زيبا هستند و اغلب در هنگام خريد خودروي زيباتر را مورد توجه قرار ميدهند .
در ميان اين سه خودرو خودرويي نيست كه ظاهري زشت و ناموزون داشته باشد ولي زيبايي امري نسبي است و مطمئنا يكي از خودروها از بقيه زيباتر است . تقريبا به جرئت ميتوان گفت كه اين خودرو " هيونداي سانتافه " نام دارد . اتومبيلي با چراغ هاي افقي و كشيده همراه با يك جلوپنجره ي زيبا و متناسب . سبك طراحي اين خودرو با مدل هاي قبلي هيونداي تفاوت اساسي دارد و خلاقيت طراحان اين شركت چهره ي زيبايي را براي اين خودرو به ارمفان آورده است .
خطوط بدنه ي اين خودرو كاملا هدف دار و ملايم زده شده اند و با هوشمندي تمام به قسمت جلو رسيده اند . يكي از ويژگي هايي كه در اين خودرو ديده ميشود و اغلب در خودروهاي ايتاليايي ديده ميشود تشابه شكل هندسي چراغ هاي جلو و عقب است . هر دو چراغ با فرم كشيده ي خود نقش مهمي را در زيبا جلوه دادن اين خودرو ايفا ميكنند ولي طراحي چراغ هاي جلو به مراتب بهتر از چراغ هاي عقب است .
جاگذاري پروژكتورهاي جلو هوشمندانه بوده و باعث شده تا نماي قسمت جلوي اين خودرو خشن تر و جذاب تر به نظر برسد .
خودروي بعدي اين قسمت ميتسوبيشي پاجرو است . اگرچه در طراحي اين خودرو نقاط ضعف نه چندان كوچكي همچون كوچكي چراغ هاي عقب ديده ميشود ولي اين باعث نميشود تا ابهت و زيبايي اين خودرو را به خاطر خطوط عضلاني و ماهيچه اي بدنه در نظر نگيريم .
خطوط عضلاني اين خودرو با حالت مكعبي شكل دماغه ي خودرو تكميل شده و ابهت خاصي را به خودرو بخشيده است . چراغ هاي جلوي اين خودرو داراي فرمي ساده ولي موقر است كه مناسب با شان و مقام يك " پاجرو " است . اگرچه سبك طراحي پاجرو خيلي تابع مد روز نيست ولي طراوت و تازگي خاص خود را دارد كه ميتواند بيشتر مورد توجه افراد مسن قرار گيرد .
خودروي سومي كه در اين گروه حضور دارد در سال 2003 معرفي شده بنابراين نبايد توقع يك طرح مدرن و هيجاني را از آن داشت ولي با اين حال پرادو اتومبيلي است كه پس از گذشت پنج سال از زماني معرفي اش همچنان طرح قابل قبولي داشته و ميتواند با بقيه ي خودروها به رقابت بپردازد .
فرم چراغ هاي جلو علي رغم كشيده بودن به هيچ وجه احساس يك خودروي هيجاني يا مدرن را در بيننده ايجاد نميكند ولي از حيث زيبايي و تناسب قابل قبول است . فرم جلوپنجره چندان دلچسب نيست ولي هماهنگي مناسبي با ساير اجزا دارد . در حقيقت خطوط قسمت جلوي پرادو كاملا عمودي است در حالي كه در سانتافه و حتي پاجرو اين خطوط فرمي افقي به خود گرفته اند كه به مراتب ظاهر خودرو را جذاب تر و خشن تر نشان ميدهد .
نماي پرادو در بغل كاملا ساده و برآمدگي هاي آن نيز همگي فرماليته به نظر ميرسند . خط كمربندي ( خط جدا كننده ي شيشه با در ) پرادو پايين است و همين از جذابيت اين خودرو كاسته است ولي در عوض به ديد راننده و سرنشين افزوده .
نماي عقب پرادو و فرم چراغ هاي آن قابل قبول و تا حدي زيباست كه البته با خطوط بدنه و فرم قسمت جلو نيز هماهنگي خوبي دارد ولي به پاي طرح هيونداي سانتافه نميرسد . البته پرادو در قسمت عقب برتري محسوسي نسبت به ميتسوبيشي پاجرو دارد و سايز و رنگ چراغ بسيار بهتر از ميتسوبيشي پاجرو به نظر ميرسد .
در اين بخش بايد مقام اول را به هيونداي سانتافه - مقام دوم را به ميتسوبيشي پاجرو و آخرين رتبه را به تويوتا پرادو داد به خصوص كه چهره ي پرادو به دليل اين كه در سطح شهر به كرّات شاهد حضور آن هستيم خسته كننده و عادي شده است .
طراحي داخلي :



سبك طراحي كابين هر سه خودرو بسيار نزديك به هم بوده و شباهت هاي زيادي در بين اين سه خودرو ديده از جلمه قرار گيري تكمه ها و مانيتور در ميان دو دريچه ي كولر كه اغلب مختص خودروهاي ژاپني و كره اي است .
در كابين پاجرو شيب داشبورد كاملا عمودي است در حالي كه كمي شيب ميتوانست به زيبايي داخل خودرو كمك قابل توجهي نمايد .
شكل هندسي دريچه هاي كولر و قسمت مياني داشبورد كمي خشك و زمخت به نظر ميرسد و نحوه ي طراحي تكمه ها و ادوات ( به جز دو كليد گردان ) چندان شباهتي به خودروهاي مدرن روز ندارد . در حقيقت روح حاكم بر كابين پاجرو همانند ظاهر آن خشك و بي روح است . البته در اين ميان استثناهايي همچون طرح زيبا و جذاب نشانگر سرعت و دور موتور قابل توجه است .
كابين پرادو از همان نرمي و لطافتي برخوردار است كه از خودروهاي تويوتا انتظار داريم . گوشه هاي نرم در جاي جاي داشبورد اين خودرو به چشم ميخورد و فرمي شكيل تر را نسبت به پرادو به معرض نمايش ميگذارد . كيفيت ادوات و تكمه ها و طراحي آن ها قابل قبول است و با ساير قسمت هاي كابين از جمله فرمان هماهنگي دارد . زيبايي كابين پرادو در صورت مزين بودن آن به چوب و چرم بيش از پيش مشهود ميگردد و فضايي در حد و اندازه هاي يك خودروي لوكس را به وجود مي آورد .
كابين سانتافه همانند ظاهر آن برتري قابل توجهي نسبت به دو خودروي ديگر دارد . خطوط - برآمدگي ها و احناها در اين كابين با مهارت تمام كشيده شده و جاگذاري كليدهاي كنترل و دريچه هاي كولر به خوبي صورت گرفته است .
فرم كابين اين خودرو بيشتر به پاجرو شبيه است ولي طراحان هيونداي توانسته اند با هوشمندي و بازي با خطوط كابين اين خودرو را دوچندان زيباتر نشان دهند .
استفاده از چوب خوش رنگ در قسمت زيرين داشبورد علاوه بر القاي حس لوكس بودن باعث شده تا تنوعي نيز در كابين اين خودرو پديد بيايد و داخل كابين از حالت كسل كنندگي و يكنواختي خارج شود .
نورپردازي آبي رنگ در شب يكي از موارد قابل توجه در اين خودروست . البته فرم نشانگر سرعت و دور موتور در اين خودرو به پاي ميتسوبيشي پاجرو نميرسد ولي در نوع خود زيبا و قابل قبول است .
در اين بخش باز هم هيونداي سانتافه مقام اول را كسب ميكند - پرادو به مقام دوم ميرسد و پاجرو در رتبه ي آخر جاي ميگيرد .
موتور و گيربكس :


* عكس موتور مربوط به مدل مورد بحث نيست .
ميتسوبيشي پاجرو در ايران از يك موتور V6 3/8 ليتري به قدرت 270 اسب بخار سود ميبرد . حداكثر گشتاور اين موتور برابر 350 نيوتون متر ميباشد كه در دور موتور 2750 به دست مي آيد . اين موتور به سيستم تكنولوژي متغير زمان بندي سوپاپ ها مجهز بوده كه بازدهي بالايي را براي آن به ارمفان آورده است . گيربكس در نظر گرفته شده براي اين خودرو از نوع پنج سرعته و تيپ ترونيك ميباشد كه عملكرد مناسبي را خصوصا با قابليت تعويض دستي به معرض نمايش ميگذارد .
موتور هيونداي سانتافه علي رغم 6 سيلندر بودن و داشتن 2656 حجم تنها 189 اسب بخار نيرو توليد ميكند كه خيلي قابل توجه نيست . گشتاور 248 نيوتون متري اين موتور كه در دور موتور 4000 به دست مي آيد توسط يك گيربكس 4 سرعته ي تيپ ترونيك به چرخ ها منتقل ميشود . ميانگين مصرف سوخت اين خودرو در حدود 6/10 ليتر در هر صد كيلومتر ميباشد كه مطمئنا در خيابان و شهر افزايش مي يابد .
تويوتا پرادو ي چهار سيلندر داراي يك موتور 7/2 ليتري كه دقيقا 38 سي سي از موتور سانتافه حجيم تر است ولي با اين حال داراي چهار سيلندر ميباشد .
حداكثر قدرت اين موتور برابر 175 اسب بخار و حداكثر گشتاور آن 260 نيوتون متر ميباشد . متوسط مصرف سوخت پرادو در حدود 14 ليتر ميباشد . اين موتور پرادو را در سطح شهر توانمند نشان ميدهد ولي در جاده هاي خارج از شهر از پس هيكل سنگين پرادو بر نمي آيد .
در اين بخش ميتسوبيشي پاجرو با قدرت به مقام اول ميرسد و پس از آن هيونداي سانتافه و تويوتا پرادو جاي ميگيرد .
پايان سخن :



انتخاب يك خودرو از بين اين سه خودرو كار بسيار دشواري است چرا كه هر يك از خودروها قابليت هاي خود را دارند و از توانايي هاي مناسبي برخوردارند ولي چنان چه بخواهيم عامل قيمت را نيز در نظر بگيريم مطمئنا قيمت گران پاجرو مشكل ساز ميشود از بين پرادو هيونداي كه قيمت هاي تقريبا يكساني دارند هيونداي سانتافه با داشتن برتري در تمامي آيتم ها نه تنها بر پرادو بلكه بر پاجرو نيز چيره شده و برنده ي اين آزمايش لقب ميگيرد .
رتبه ي اول : هيونداي سانتافه
رتبه ي دوم : ميتسوبيشي پاجرو
رتبه ي سوم : تويوتا پرادو
000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000